wp20

Ben Küçükken

Geçen gün 1,5 yaşındaki oğlumla plajdayız. Hava Dubai’de harika 🙂

Henüz yüzme bilmiyor. Bulunduğumuz yerde deniz oldukça sığ. Bizimki önceki gün denize adım attığı gibi ileriye doğru yürümeye başladı.

Gerekirse müdahale edebilecek kadar mesafede arkasından takip ettim.

Gitti gitti gittiii, deniz suyu göğüs kafesine gelince durdu. Arkasını dönüp kıyıya doğru hafif de bağırarak hızla ilerledi.

Şu an için gitmeye karar verdiği yer orasıydı. Yaklaşık 60 cm. Gün boyunca yanında biz olmadan daha ileriye gitmedi.

Kendine bir sınır koydu. “Buraya kadar gidebilirim”. Umarım sonuna “şimdilik” eklemiştir 🙂

Hepimizin kendine koyduğu sınırlar var. Kendimize koyduğumuz tanımlamalar da bazen sınırlama olabiliyor.

Yemek pişirebilirim, hamur açamam çok zor
Kendi işimi kuramam, ailede hiç böyle deneyimi olan yok
Ben yüzemem
Benim doğru düzgün ilişkim olamaz, şimdiki ilişkime baksana, ilişki olayını beceremiyorum
Para ancak bu kadar kazanabilirim

Oğlumun o an için kendine koyduğu sınırı, 15 yaşına gelse de değiştirmediğini düşünün.

Hadi oğlum yüzsene?

Olmaz anneee. Israr etmeee..Suya 60 cm den fazla giremem 🙂

Neden?

İnanmıyorum, hiç yapmadım öyle bir şey, başkaları yapar ama ben yapamam

İşte 3 yaşında, 5 yaşında ve ilerleyen yaşlarda yaşadığımız olaylar sırasında aldığımız kararlar, o an için çok doğru gibi gelen kararlar, daha ilerleyen yaşlarda artık sizi olduğunuz yerde tutan bir bahaneye dönmüş olabilir.

Hepimizin var böyle hikayeleri. Başarılı olarak gördüğünüz, beğendiğiniz kişilere bakın hepsinin var.

Onlar, 1,5 yaşında aldıkları “60 cm ye kadar gidebilirim” kararına, 30 yaşında  bakıp gülebiliyorlar. Bu hikayenin onların ne yapıp yapamayacağına karar vermesine izin vermiyorlar.

Bu noktada ilk adım, kendimize söylediğimiz hikayelerin farkında olmak.

İkinci adım ise onlara gülümsemek ve ciddiye almamak. Eğer yaşadığınız şeyin tek gerçek olduğunu, başka türlüsünün sizin için mümkün olmadığına inanıyorsanız, o zaman bilin ki o eski hikayeye inanıyorsunuz demektir.

Sizin kendinize söylediğiniz ne hikayeler var?
Böyle bir şeyler oldu ve hayatim ondan sonra çok değişti
Ah şu olmasaydı hayatım çok başka olurdu dediğiniz?
 
Bu e-postaya cevap vererek ya da ben@hayatimicokseviyorum.com `a göndererek paylaşabilirsiniz.

 

One thought on “Ben Küçükken

  1. Pingback: Maria Smith

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir